W mózgu wielorybów samobójców znaleziono rtęć

Kategorie: 

youtube.com
W mózgu, wyrzuconych na brzeg w Szkocji pięciu wielorybów, naukowcy odkryli wysokie stężenie toksycznych substancji chemicznych.

 
 
 
 
 
Grupa grindwali została wyrzucona na plażę pomiędzy Anstruther i Pittenvimom 2 września 2012 r. Spośród 21 ssaków, tylko dziesięciu udało się powrócić z powrotem do morza, podczas gdy reszta zginęła. Wśród nich było 16 samic i 5 samców. 
 
 
 
Testy nad zwłokami prowadzili eksperci z Uniwersytetu w Aberdeen i Szkockiego Towarzystwa Badań nad Zwierzętami Morskimi. Naukowcy odkryli u zwierząt rtęć i kadm w większych dawkach, które mogą powodować poważne uszkodzenia układu nerwowego u ssaków i przenikać przez krew do mózgu. Według naukowców, rtęć i kadm nie powinny prowadzić do dezorientacji grindwali, ale mogą wywołać u nich wysoki poziom stresu.
 
 
 
Naukowcy opublikowali artykuł pn. Environmental Science w magazynie Science of Total Environment, gdzie wyraźnie stwierdzili powiązanie między wysokim poziomem toksyn i wiekiem ssaków. Założono, że wzrost stężenia szkodliwych substancji zmniejsza ich żywotność. Okazuje się, że ten gatunek zwierząt morskich jest mniej podatny na szkodliwe działanie rtęci niż na przykład ludzie. Nie możemy jednak całkowicie wykluczyć, że obecność toksyn w organizmie może mieć wpływ na zwierzęta i ich dezorientację.
 
 
 
Chemiczka Dr Eva Krupp z Uniwersytetu w Aberdeen, przeanalizowała wraz z grupą studentów próbki pobrane z ciała wielorybów.
 
 
 
„Zebraliśmy bezprecedensową liczbę próbek wszystkich ważnych narządów, w tym mózgu. W rezultacie, można zobaczyć pierwszy długotrwały wpływ emisji zanieczyszczeń na ssaki. Ta grupa wielorybów daje nam nowe unikalne dane, ponieważ można zaobserwować wpływ trucizn na dużą ilość wielorybów tego samego gatunku, biorąc pod uwagę ich wiek ".
 
 
 
Ponadto, analiza próbek wykazała, że zawartość rtęci w organizmie zależał od wieku wielorybów, który wahał się od jednego do 36 lat. Największe stężenie rtęci stwierdzono u dziewięcioletnich grindwali. U ludzi taka ilość spowodowałby trwałe uszkodzenie układu nerwowego.
 
 
 
„Mimo, że zwierzę ma mechanizm ochronny w postaci selenu, który jest przeznaczony do zmniejszenia poziomu szkodliwych substancji, stwierdzono, że u większości dojrzałych ssaków brakowało istotnych białek”.
 
 
 
Wynika z tego, że im dłużej wieloryby żyją, tym trudniej radzą sobie z oddziaływaniem substancji toksycznych na swoje organizmy. 
 
 
 

Ocena: 

Nie ma jeszcze ocen



Skomentuj