W 1929 roku na terenie dawnej Polski odkryto tuszę nosorożca włochatego

Kategorie: 

http://rusmir.su/interes/allworld/interfacts/67982-nahodka-tushi-sherstistogo-nosoroga-v-1929-godu.html

W pełni zachowane ciała prehistorycznych stworzeń odnajdywane są nie tylko w wiecznej zmarzlinie Syberii, ale również w bardzo nieoczekiwanych miejscach. Prawie całkowicie zachowany tusza nosorożca włochatego została znaleziona w pobliżu miejscowości Starunia w Zachodniej Ukrainie (wtedy w Polsce). Ciało spoczywało w kopalni eksploatacji ozokerytu (wosku ziemnego, rodzaj naturalnego asfaltu) na głębokości 12,5 metra.

 


 
Nosorożec wpadł w błotną pułapkę i utopił się w kałuży oleju, utworzonej około 24 tys. lat temu. Ciało nieszczęśnika wydobyto z powrotem na powierzchnię dopiero w 1929 roku. Do tej pory na obszarze Staruni w obwodzie iwanofrankiwskim można znaleźć takie pułapki ...



Już w 1907 roku dokonano podobnego odkrycia, wykopując część korpusu innego nosorożca włochatego, który spoczywał na głębokości 16-17 metrów. Szczątki poszarpano i odrzucono na składowisko obok kopalni. Górnicy ozokerytu uznali, że część ciała musiała należeć do dużego byka. Część skóry i kości posłużyła do produkcji rozmaitych pamiątek. Z doniesień miejscowych wynika, że z kawałków skóry jakiś mieszkaniec wykonał kilka par obuwia.



23 października 1929 urządzenie wydobywcze trafiło kolejnego nosorożca na swej drodze. Zwierzę leżało na plecach. Maszyna uszkodziła jamę brzuszną i część wnętrzności wypadła na zewnątrz. Tusza ważyła 850 kilogramów (żywy nosorożec mógł osiągnąć wagę nawet do 15 ton), wysokość w kłębie – 1,42 cm. Nie zachowały się żadne rogi i sierść z wyjątkiem kępki paru włosów.



Sprawą zajęli się naukowcy z Uniwersytetu Lwowskiego. Skórę, którą oddzielono od mięśni szkieletu, wykorzystano do stworzenia gipsowego odlewu (szkielet i gipsowa mumia po dziś dzień przechowywane są we Lwowie). Na podstawie polskiego manekina stworzono model w 1930 roku, który można podziwiać w wiedeńskim Muzeum Historii Naturalnej w Austrii. Jednocześnie w Staruni przeprowadzono obszerne badania. Znaleziono tam kolejne szczątki wielkich zwierząt, w tym gigantycznego jelenia i innych małych ssaków, jak również towarzyszące im skamieniałości i przebadano kontekst geologiczny. Wstępne wyniki badań zostały opublikowane już w 1930 roku, a pierwsze stałe publikacja na ten temat ukazała się w 1934 roku w Akademii Krakowskiej.
 

Ocena: 

Nie ma jeszcze ocen



Skomentuj