Owadożerne rośliny potrafią liczyć

Kategorie: 

youtube.com

Rośliny mięsożerne, takie jak muchołówki (łac. dionaea muscipula), muszą stale jeść owady, aby przetrwać na ubogiej w składniki odżywcze glebie. Przy pomocy delikatnych włosków na wewnętrznej powierzchni pułapki wyczuwają, kiedy soczyste owady, przyciągnięte zapachem roślin, siadają na ich liście.

 



Naukowcy z Niemiec z uwagą obserwowali proces polowania, aby zrozumieć, w jaki sposób rośliny decydują, kiedy zamknąć pułapkę i rozpocząć produkcję koktajlu, powstającego z ekstrakcji kwasów i enzymów.



„Mięsożerna muchołówka amerykańska może liczyć dotyki owada, zanim zamknie pułapkę i pożre zdobycz" - powiedział Rainer Hedrich z Uniwersytetu w Würzburgu.



W trakcie nowych badań Hedrich i jego współpracownicy próbowali oszukać roślinę i zmusić ją do myślenia, gdy na powierzchni siada owad, wykorzystując dużą liczbę bodźców mechanicznych i elektrycznych oraz monitorowanie reakcji.



Doświadczenia wykazały, że niewielki nacisk na włoski drapieżcy generują już odpowiedź i pułapka przygotowuje się do działania. Jednak muchołówka amerykańska nie spieszy się do natychmiastowej reakcji, ponieważ alarm może być fałszywy.



Po drugim dotyku pułapka zamyka się wokół ofiary (zajmuje to około dziesięciu sekund), aby stworzyć pozory żołądka. Oczywiście, owad złapany w „kleszcze” podejmuje próby ucieczki. Wówczas wiele razy dotyka delikatnych włosków rośliny. Walka ta pobudza czynności trawienne muchołówki.



Na tym etapie roślina zaczyna produkować specjalny hormon kwasu jasmonowego, a po pięciu dotykach gruczołów na wewnętrznej powierzchni pułapki uruchamia się produkcja enzymów trawiennych i substancji, transportujących składniki odżywcze. Ponadto, dzięki naporowi obcego ciała, roślina oblicza jakie substancje i ich ilości należy wytworzyć (w zależności od wielkości ofiary). Wszystko powoduje mniejszą stratę energii przez muchołówkę amerykańską pod czas polowania niż otrzymuje z pożywienia.



Ponadto, naukowcy zauważyli, że organizm wytwarza szczególnie dużo substancji, które umożliwiają usunięcie sody z ciała ofiary. Nie jest jasne, dlaczego sól jest tak istotna dla muchówki, ale badacze sugerują, że może to przyczynić się do utrzymywania równowagi wodnej w ścianach komórkowych roślin.



Obecnie Hedrich i jego współpracownicy są zajęci sekwencjonowaniem genomu u muchołówki. Oczekują, że przy jego pomocy znajdą więcej wskazówek na temat systemu czujników i chemii roślin, niezbędnych do podtrzymania życia mięsożernych, a także zrozumieją, jakie cechy charakterystyczne ewoluowały na ścieżce rozwoju ewolucyjnego.

 


Źródło:  Current Biology

 

Ocena: 

Nie ma jeszcze ocen



Skomentuj