Ogród zoologiczny naszej skóry - co zrobić z trądzikiem (pryszczami)?

Kategorie: 

Źródło: tg

Nasza skóra to zoo. Ponadto typ otwarty, z różnymi strefami „klimatycznymi” i biomami. Program safari obejmuje około 1 tys. gatunków różnorodnych bakterii i grzybów. U zdrowych ludzi cały ten mikrobiosystem żyje w harmonii, zjada się nawzajem i resztki tego, co wydziela nasza skóra. Nie pozwala szczególnie złym gatunkom się rozwinąć, które nie miałyby nic przeciwko zjedzeniu naszej skóry. Jeśli równowaga ekologiczna zostanie zakłócona, to na pierwszym miejscu pojawiają się ogniska zapalne, które zwykle nazywane są trądzikiem.

 

 

Aby temu zapobiec, trzeba monitorować łańcuchy pokarmowe warunkowo korzystnych gatunków i niszczyć warunkowo szkodliwe. Bardzo pomagają w tym pochodne siarki i kwasu azelainowego. Jak to działa i co mają z tym wspólnego hormony płciowe i opalanie?

 

Na skórze występują zwykle trzy główne biomy, tj. tłusta, sucha i mokra. Każda z nich posiada własny zestaw organizmów, który jest optymalnie przystosowany do życia w tej strefie. Na przykład pępek to typowy obszar mokry. Charakteryzuje ją ekspozycją na szkodliwe promieniowanie ultrafioletowe, brak gruczołów łojowych. To miejsce ciepłe i wilgotne. Dlatego jest często uważany za punkt odniesienia dla badań mikrobiomu ludzkiej skóry. Zorganizowano nawet specjalny projekt bioróżnorodności pępka.

 

Mikroorganizmy starają się na wszelkie możliwe sposoby wyprzeć konkurentów i zająć ich niszę ekologiczną. W efekcie ubocznym efektem ich żywotnej aktywności jest pobudzenie naszej odporności i synteza różnych toksyn, którymi próbują zatruć konkurentów. Na przykład Pseudomonas aeruginosa syntetyzuje kwas pseudomonowy, który skutecznie hamuje wzrost gronkowców, paciorkowców i grzybów drożdżopodobnych, takich jak z rodzaju Candida. To właśnie kwas pseudomonowy jest składnikiem antybiotyku mupirocyny.

 

W przypadku problemów z tak kluczowym organizmem, jego miejsce natychmiast zajmują organizmy oportunistyczne, takie jak Staphylococcus aureus i zaczynają agresywnie atakować naszą skórę.

 

Ale dzisiaj interesuje nas, kto „żyje” w przewodach gruczołów łojowych, zwłaszcza w okolicy twarzy, a także w gruczołach tarczkowych (gruczoł Meiboma), które tworzą tzw. film łzowy (cienka warstwa tłuszczowa). Warto przy tej okazji wspomnieć o zespole suchego oka. To w tej strefie zaburzenia syntezy wydzielin łojowych rozwijają się zapalenia ostiofolliculitis, trądziku i innych procesów zapalnych.

 

Ocena: 

Nie ma jeszcze ocen



Skomentuj