Dlaczego sosna to najważniejsze drzewo zimą?

Kategorie: 

http://www.fresher.ru/2016/11/13/pochemu-sosna-glavnoe-derevo-zimoj/?utm_campaign=transit&utm_medium=news&from=mirtesen&utm_source=mirtesen#

Sosna to drzewo zupełnie niezastąpione, zwłaszcza w zimie, kiedy śnieg ukrywa większość ważnych dla przetrwania roślin. Oprócz tego, sosna idealnie nadaje się na ognisko. Może też służyć jako żywność, lekarstwo, a nawet super wytrzymały klej.

 



Dlatego doświadczeni tropiciele i myśliwi zawsze starają się pozostać blisko lasu sosnowego, o ile, oczywiście, jest taka możliwość. W zimie takie drzewo nie tylko „ogrzeje” samotnie zagubionego wędrówce, ale nawet uratuje mu życie. Dziś będziemy mówić o ukrytym potencjale tego pozornie dość zwykłego drewna.



W warunkach zimowych można przyrządzić herbatę z igieł. I to jest bardzo proste. Trzeba przygotować wiązkę igieł, pokroić lub połamać je na małe kawałki i wrzucić do wrzącej wody. Wywar odstawiamy na dziesięć minut. Tylko jeden kubek herbaty, parzonej przez z 30 gramów igieł, daje czterokrotną dzienną dawkę witaminy C. Najważniejsze – igieł nie wolno gotować długo, bo napój będzie gorzki, a wysoka temperatura niszczy witaminę C.



Z kory sosny można pozyskać pokarm. W tym celu z wewnętrznej strony należy zestrugać cienkie włókna, które cechuje kremowa barwa. Uzyskane taśmy trzeba wysuszyć i drobno zmielić. Pół kilo takiego jedzenie daje około 600 kalorii. Dla lepszego trawienia warto wymieszać ten specyfik z innym smacznym składnikiem.



Sosna (w połączeniu z kilkoma innymi komponentami) nadaje się na doskonały syrop, który jest szczególnie ważny w zimie, kiedy męczy cię suchy kaszel. Wywar przygotowujemy z następujących składników: 3 małe kawałki kory sosnowej, mały kawałek korzenia lukrecji, tymianek i kawałeczek kory wiązu. Korzenie i korę należy umieścić na solidnej patelni, zalać 0,5 litrem wody i trzymać nad wolnym ogniem przez co najmniej 30 minut. Uzyskaną substancję przelać przez sito i umieścić  z powrotem nad płomieniami do momentu aż płyn odparuje do połowy objętości (około ćwierć litra). Do gorącego bulionu dodać warto do smaku 2 lub 3 łyżki miodu, a w skrajnych przypadkach cukru.



Każde drzewo sosnowe ma lepką żywicę, która jest odpowiednia do przygotowania kleju na tyle silnego, aby stworzyć włócznię z grotem lub inne przydatne narzędzia. Pozyskaną masę umieszczamy w metalowym pojemniku i kładziemy na rozgrzanych węglach, aby odparowała terpentyna i inne składniki lotne. Jeśli pojemnik jest mały, nastąpi to szybko, a jeśli większy, to potrzebujemy 20 – 30 minut. Żywica stanie się bardziej płynna i błyszcząca, a po zastygnięciu twarda jak skała. Gorącą żywicę mieszamy z materiałami, tj. pył węglowy, jaja, włókna drzew lub piasek. Dodatki te po pierwsze zwiększają objętość kleju, a po drugie uczynią go bardziej wytrzymałym. Aby coś skleić, uzyskany roztwór należy podgrzać i rozsmarować na ciepło po powierzchniach, które chcemy połączyć. Specyfik rozprowadzamy energicznie, bo ten zasycha szybko. Klej powinien dobrze wiązać, choć będzie się kruszyć, ale na pewno będzie też odporny na przenikanie wody.
 

Ocena: 

Nie ma jeszcze ocen



Skomentuj